Soviet-architectuur in Bishkek

2e week in Centraal-Azië

Drie dagen klussen aan de houten vloer van de keuken. Nog een halve dag 'afschroeven' en dan is de werkvakantie gedaan.

Donderdagmiddag een bezoekje aan Chowpol-Ata (een half uur naar het westen) en in de middag gaat de groep uiteen. Ik in een groep van vier direct terug naar Bishkek, anderen nemen een route via de zuidkant van het meer, gaan nog hiken of paardrijden of werken nog heel even door aan een deelproject op het terrein. 

Vijf uur vertrekken wij vanuit Grigorievka en na een stoffige snelle autorit van vier uur zijn we in Bishkek.

Heerlijk om na twee weken weer het geklater van douchewater te voelen en op een wc te kunnen zitten.

Geklets in de binnentuin van het hostel wordt niet door iedereen gewaardeerd. Nog geen zin om te slapen, leidt tot een spontane avond stappen in Bishkek. De eerste plek is een café waar de dj aan tafel komt vragen welke hits wij willen dat hij draait. Een groepje van drie forse Russinnen vindt onze groep op de dansvloer maar wat interessant. De tweede plek was voor de rijke klasse can Bishkek. Eigenlijk geen toegang voor korte broeken en flip-flops maar zo'n bonte verzameling reizigers mocht toch naar binnen. Tot 4.30 hard 'geclubd' in Bishkek. Onvergetelijk!

Kamperen in de bergen van Kirgizië

Kirgizische herder

Eerste week in Kirgizië

Al vijf dagen aan de rand van Issyk-Kul. De veranda op het terrein is af dus ik werk in het projectteam voor de boomhut/woontoren. Door de net gearriveerde groep is het totaal aantal mensen op het terrein te groot. Wachten op te gebruiken gereedschap werkt niet dus worden er mensen 'verplicht' op een tweedaagse hike gestuurd. Slechts één dag gewerkt mag ik al de prachtige Kirgizische bergen in.

Met en groepje zes uur wandelen tot een bergvennetje. Alles onderweg klopt in het plaatje van Centraal-Azië; besneeuwde bergtoppen, yurts, mannen te paard met een kudde vee en als je wil mag je op de foto met een tamme arend. Koude nacht en de volgende ochtend natte sneeuw op de tent en koud druilerig weer.

De weg terug gaat een stuk eenvoudiger maar kom ik toch met een stevige spierpijn terug in Gregorievka. Blijkbaar net op tijd om in het team van Nederlandse klussers mee te spelen tegen het bloedfanatieke lokale voetbalteam. Voor de derde keer verloren. Volgende week een laatste kans.

In twee dagen afwezigheid is veel werk verzet aan de lodge en mijn handigheid wordt gewenst in het projectteam van de keuken. Fundering van hout inmeten, reael-balkjes maken voor het trapgat en de bekisting voor de betonstort. Met ieder nieuw idee (noodzakelijk in deze omgeving) wordt de bijgesteld.

Een goed georganiseerde arbo zou het hier druk hebben. Kirgizische bouwvakkers staan op slippers muren te metselen met stenen van 25kg en oorkappen en brillen worden niet gedragen (ik vind de laskap een prima veiligheidsbril). En oost, west, 'asbest'; een team voor de asbestsanering zou in dit land voor nog jaren werk hebben. We eindigen de vrijdag met de betonstort van de keuken. Tot laat wordt doorgewerk om daarna de werkweek af te sluiten met een heerlijke barbecue.

Lange reis naar Gregorievka

De reis naar Grigorievka bestaat uit meerdere delen. Eerst met het vliegtuig naar Istanbul (Sabiha Gokcen), dan verder naar Bishkek (hoofdstad Kirgizië) en dan nog 4 uur met de bus. Het eerste deel ging niet helemaal vanzelf. Het vertrek is ruim een uur verlaat op Schiphol en dat maakte de overstap in Istanbul een ware uitdaging. Rennend op zoek naar de volgende gate om nog door te kunnen reizen. Gelukkig op tijd. Zelfs ruim om tijd toen bleek dat ook deze vlucht een uur zou vertragen.

De medepassagiers uit Centraal Azië waren in grote getale aanwezig; opgemaakt of in huispak/ trainingspak van de favoriete voetbalclub.

We (de 7 andere klussers, de cameraman en ik) vliegen nog vier uur verder naar het oosten. Het tijdsverschil is een uur of 4 met Nederland dus bij de landing is het bijna 6 uur in de morgen. Ludmilla uit Gregorievka wacht ons op en we vervolgen de reis met een minibus.

Lange rechte wegen vanuit Bishkek met imposante betonnen bogen over de weg met vergaan schilderwerk. BP (Bishkek Petrol) en Gazprom tankstations om de kilometer en geen gebouw lijkt afgebouwd. Het redelijk goede asfalt houdt op en de weg is voor kilometers in onderhoud. Grind en kuilen volgen. Niet echt een ondergrond om nog wat slaap in te halen.

Na ongeveer 4 uur hobbelen door een grotendeels leeg landschap zijn we in Gregorievka. Een ontvangst met een hartelijk welkom van de al aanwezige groep op het terrein van de lodge in wording. Iedereen wordt ingedeeld bij een gastgezin en het inburgeren in lokale gebruiken en de Centraal-Aziatische cultuur begint.

De komende twee weken woon ik samen met Hugo bij Tilek en Jira en hun dochtertje Jenel. Wij hebben een kamer recht tegenover de woonkeuken. De centrale plek van het huis waar ook de douchecabine (enige gastgezin met douche), wasmachine, oven, loungebank en tv (24/7 aan en afgestemd op t nieuws of Kirgizische MTV) staan. Prima plek!

Een klein dorpje aan het Issyk Kul meer (Kirgizië)

Meer foto's en berichten uit Grigorievka volgen snel.
Voor meer nieuws over de Yurt Lodge in Bel Zhan, kijk op http://belzhan.org/ en 'like' de facebookpagina van Bel Zhan voor nieuws uit Kirgizie over dit unieke project.

Livorno-Patras-Venezia (in film)

Een terugreis op de bonnefooi

Oke, het binnenlopen van de haven van Venetië was prachtig. Gelukkig heb ik ongelooflijk veel kunnen luieren en goed geslapen tijdens de overtocht van Griekenland naar Italië. Het echte afhankelijk worden van vervoer moest namelijk nog gaan beginnen. Voor de liefhebbers die ooit nog een keer met de trein vanaf Venetië willen reizen (met fiets) zonder reservering, hierbij het reisschema tot Amsterdam:

V - 11.03 - Venezia S. Lucia

A - 12.40 - Verona Porta Nuova

V - 13.50 - Verona Porta Nuova

A - 16.52 - Brennero/Brenner

V - 17.28 - Brennero/Brenner

A - 18.08 - Innsbruck Hbf

V - 18.38 - Innsbruck Hbf

A - 19.35 - Mittenwald

V - 19.37 - Mittenwald

A - 21.27 - München Hbf

V - 23.01 - München Hbf

A - 01.00 - Ulm Hbf

V - 04.55 - Ulm Hbf

A - 06.26 - Stuttgart Hbf

V - 07.37 - Stuttgart Hbf

A - 11.31 - Düsseldorf Hbf

V - 11.48 - Düsseldorf Hbf*

A - 12.56 - Venlo

V - 13.20 - Venlo

A - 14.00 - Eindhoven

V - 14.02 - Eindhoven

A - 15.25 - Amsterdam

* IC: fiets mag niet mee zonder reservering een dag van tevoren. Maar blauwe ogen openen gesloten deuren.

Al in Brennero/Brenner

Koud en regenachtig Verona

Binnenvaren van Venetië

Patras-thuis

Volgt

Athene (al zo dichtbij)

Golf van Korinthe (in de verte)

Patras

Poros-Killini-Patras (via Kato Alissos)

Een beetje haasten voor de boot en om 11.00 uur uit Poros vertrokken om anderhalf uur later in Killini (Peloponnesos) er weer af te rijden. Vanaf hier is het nog geen 275 km. naar Athene en de route wordt al aangegeven op de borden. De totale afstand gedeeld door drie dagen is eigenlijk een prima dagafstand. En stel dat ik dan ook nog eens met de trein terug kan reizen vanuit Athene naar Patras... Helaas, oud in onbruik geraakt smalspoor langs de kustlijn. De trein vanaf Athene rijdt niet verder dan Kiato (30 km ten westen van Korinthos). Het blijft dus bij het plan om op het gemak naar Patras te fietsen en daar op zoek te gaan naar een ferryticket voor de terugreis.

En dan de kennismaking met de wegen op de Peloponnesos. Ik kies voor de korte E-weg en duik bij de eerste kruising met stoplichten de autoweg op. Prima te doen op de 2,5 meter brede vluchtstrook. Maar na de eerste vijftien minuten begint het ongemak van deze route serieus de boventoon te voeren.

De vluchtstroken aan beide kanten van de weg zijn eigenlijk gewoon in gebruik zodat er een soort van niet officiële vierbaansweg wordt gecreëerd en ik heb de eerste kennismakingen met wilde honden. Een ongemakkelijke rit van 50 km. voordat de afslag naar de kleine B-weg in beeld is.

De laatste 25 km zijn voor de volgende dag. Via rustige wegen rijd ik de chaotische heksenketel van Patras binnen en koop een ferryticket naar Venetië voor de nacht van 3 oktober.

Net voor de bui binnen (Poros)

Ronde van Kefalonia

Sami-Poros

"Are you a maniac?" hoor ik onderweg.

Ach, om een eiland heen fietsen geeft toch een beter beeld van een eiland dan aankomen in een haven en 10 km verderop weer vertrekken. Tenminste, dat is mijn idee en dat begrijpt duidelijk niet iedereen om van Sami naar Poros 115 km te gaan fietsen in plaats van de bordjes te volgen en uit te komen op 15 km.

Bij het omhoog fietsen van de zoveelste heuvel zou ik ook het liefst met een vingerknip alle heuvels doen verdwijnen. Alleen maakt dat de omgeving ongelooflijk saai. Dus ga ik op een klein verzet en 'daddy cool' van BoneyM (sommige nummers schieten door je hoofd en er voorlopig niet uit) de haarspeldbochten door omhoog.

Al met al valt het klimmen mee en het volgen van de kustlijn op 400 meter is bijzonder mooi en vreselijk steil naar beneden (zie foto: ronde van Kefalonia).

De weersverwachting is slecht en -een dag eerder dan is voorspeld- begint het bij aankomst in Poros te regenen en ontzettend te onweren. Na een inslag en een flits zit het eiland de rest van de nacht zonder stroom.